Geri çekilen Seyyanen Zam Düzenlemesinin, kamu bütçesine yüz milyarlarca lirayı bulan devasa bir maliyet analizi yüklemesi bekleniyordu; bu durum, hükümetin mali disiplin hedeflerini tehlikeye atma riski taşıyordu.
Bir yasal düzenlemenin geri çekilmesinde siyasi tepkiler ne kadar etkiliyse, ekonomik ve mali gerekçeler de o kadar önemlidir. Seyyanen Zam Düzenlemesinin, sadece belirli bir kadroya 30.000 TL zam öngörmesi, kamu bütçesi üzerinde tahmin edilenin ötesinde büyük bir baskı yaratma potansiyeli taşıyordu. Bu zammın yıllık toplam maliyeti ne kadar olacaktı?
Yönetici ve uzman pozisyonundaki personel sayısının yüz binlerle ifade edildiği düşünüldüğünde, bu zammın kamu bütçesine getireceği yükün yüz milyarlarca lirayı bulması kaçınılmazdı. Hükümetin, yüksek enflasyonla mücadele ve mali disiplini sağlama taahhütleri göz önüne alındığında, bu büyüklükte bir harcamanın ekonomik programla çelişeceği açıktı.
Seyyanen Zam Düzenlemesinin Enflasyon Riski
Ekonomi uzmanları, bu ölçekte bir seyyanen ödemenin, sadece bütçe açığını artırmakla kalmayacağını, aynı zamanda dolaşımdaki para miktarını artırarak enflasyonist baskıları da körükleyebileceği konusunda uyarmıştı. Bu durum, zammı alamayan diğer kamu çalışanlarının ve sabit gelirli vatandaşların alım gücünü daha da düşürecekti.
Ankara merkezli Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın, düzenlemenin mali etkilerine ilişkin uyarılarının, geri çekilme kararında önemli bir rol oynadığı tahmin edilmektedir. Siyasi hasar kontrolünün yanı sıra, mali disiplin endişeleri de bu hızlı geri adımı desteklemiştir.
Bütçe Açığı ve Finansal Şeffaflık
Geri çekilen Seyyanen Zam Düzenlemesinin, 2024 ve 2025 yıllarının bütçe açığı hedeflerini revize etmeyi zorunlu kılması bekleniyordu. Bu durum, Türkiye’nin uluslararası finans kuruluşları nezdindeki güvenilirliğini de olumsuz etkileyebilirdi.
Ankara‘daki ekonomik çevreler, şimdi hükümetten, kamu maaş sistemindeki adaletsizliği giderecek ancak mali disiplini bozmayacak, şeffaf bir çözüm beklemektedir.
Sonuç:
Seyyanen Zam Düzenlemesinin geri çekilmesi, sadece siyasi değil, aynı zamanda kamu bütçesi ve mali disiplin açısından da alınan rasyonel bir karardır. 30.000 TL zamın yaratacağı yüz milyarlarca liralık maliyet ve enflasyonist baskı riski, hükümeti bu düzenlemeden vazgeçmeye zorlamıştır.
